Erfenissen
Misha van Denderen, filosoof en marktanalist, deed onlangs in het vakblad Economisch Statistische Berichten (ESB) een mooie eerste rekenexercitie. Ofschoon zijn conclusie dat successiebelasting ‘een groot deel’ van de vergrijzingskosten dekt aan de optimistische kant is, maakt hij wel duidelijk dat het de moeite waard is om hier verder naar te kijken. Bron VN.nl
Misha van Denderen is marktanalist en filosoof. Hij kwam tot een uitdagende conclusie : We maken ons bij vergrijzing druk om niks. Er is geld genoeg uit erfenissen.
Ik houd wel van zo’n vingeroefening. Lekker globaal. Details vertroebelen je zicht.
Laat ik er een globale berekening van het CPB naast zetten. De vergrijzingschuld is, zonder wijziging van het beleid, in 2040 opgelopen naar ongeveer 1000 miljard. (1.000.000.000.000,- euro). En als het tegen zat kon het ook wel 2000 miljard euro worden, zei Ed Westerhout, de CPB-man met een opgewekt gezicht.
Misha schaart zich in een rij positivo’s die zeggen dat er voldoende geld komt omdat:
- Er komt flink extra belastinggeld door de hogere pensioenen van de ouderen.
- Er komt flink extra BTW door de uitgaven van de ouderen.
- Er komt flink extra successiebelasting door de erfenissen van de ouderen.
Misha is de moderne Robin Hood. Incasseren van de erfenissen bij rijke ouderen en verdelen onder arme ouderen. Rijke ouderen zullen überhaupt snel uitsterven door de stijging van de levensverwachting. Ouderen vreten dan alles gewoon netjes vóór hun dood op.
Anno 2006 stijgt onze levensverwachting met 3 maanden per jaar.
Ik vraag me af wat er gebeurt als de levensverwachting stijgt met 13 maanden per jaar.
Nooit meer dood, altijd met pensioen.
Gerelateerde artikelen:
Robin Hood heb ik me nooit gevoeld, maar ik bepleit inderdaad dat we met de stijgende inkomsten uit successiebelasting de staatsschuld terugdringen (in plaats van deze inkomsten ergens anders aan te besteden). Het zijn de jongere generaties die profiteren van een lagere staatsschuld, en daarmee worden ze deels gecompenseerd voor de kosten van de vergrijzing.
Het is zeker een goed punt dat de stijgende levensverwachting enig ‘roet in het eten gooit’. Maar dat heb ik verdisconteerd in de berekening van de toekomstige inkomsten uit successierechten. Het is bekend dat gepensioneerden gemiddeld per jaar 4% op hun vermogen interen (uit: financiele berichten ING, december 2005). Er verder is er een studie van het CBS beschikbaar met een prognose van de toekomstige ontwikkeling van de levensverwachting.
Het CDA en in mindere mate de VVD hameren al jaren op het terugdringen van de staatsschuld. Hierdoor ontstaat er financiële ruimte om de kosten van de vergrijzing op te vangen. (De term “Kosten van vergrijzing� is in mijn ogen overigens slechts een verheulend taalgebruik voor de kosten van de AOW.)
In 1994 probeerde Eelco Brinkman al een eerste aanzet te maken om deze AOW-kosten bespreekbaar te maken. Brinkman werd er binnen het CDA snoeihard voor afgerekend. En nog steeds wordt nog steeds alles (financieel) uit de kast gehaald om de principiële keuzes rondom de AOW uit de weg te gaan.
Het is duidelijk dat de overheid (de politiek) die anno 2006 nog steeds zonder wezenlijke voorwaarden vooraf alle 65-plussers “zomaar� 800 euro per maand uitkeert, zich steeds verder vast manoeuvreert.
Het gebruiken van de successiebelasting voor de financiering van de AOW is slechts voortborduren op de geruststellende woorden van Bert de Vries in zijn boek “Overmoed en Onbehagen”. Het komt allemaal goed want we zijn ook in de toekomst rijk genoeg. We halen het geld wel ergens vandaan.
Het CPB toont met evenzoveel gemak aan dat bij slechts kleine wijzigingen in de parameters er door de langere termijn grote financiële consequenties zijn te verwachten.
Het gebruiken van deze successiebelasting euro’s voor de financieren van de vergrijzingkosten is niet meer dan het in standhouden van de oude achterhaalde AOW beslissing uit 1957. Een conformistische opstelling waarmee het verdelingsvraagstuk niet mee geholpen wordt maar juist verder in de tijd wordt opgeschoven.
Akkoord. Als we de kosten van de vergrijzing op een andere wijze financieren, dan zijn er leukere bestemmingen te vinden voor de stijgende inkomsten uit successierechten. Verlaging van de successierecht tarieven zoals de VVD wil is overigens geen goed idee, omdat de arbeidsparticipatie afneemt naarmate de netto erfenissen groter zijn (vuistregel: 12% afname bij elke 3 ton netto). Hier zit een tegenstrijdigheid in het VVD program, dat juist inzet op het vergroten van die participatie. Verlaging van de inkomstenbelasting dan maar?
Probeer eens het idee voor te stellen waarbij we de AOW opbouw gaan beperken. Zodra het belastbaar inkomen in de derde IB schaal valt (> 30.000 euro) vervalt in dat jaar de AOW opbouw van 2%. Dat maakt een verhoging van IB-Belasting overbodig en heeft nog een paar bijkomende voordelen.
Hier een uitleg.
http://www.doorneweerd.nl/aow/nieuwsbrief1104/column1104.htm